Je grens aangeven hoeft geen conflict te worden.
Veel vrouwen zijn bang dat voor zichzelf opkomen betekent dat ze ruzie moeten maken, iemand moeten afwijzen.
Hi beste lezer,
Weet je nog toen je nog een puber was of zelfs nog een kind? Als het niet met elkaar klikte of de ander zat te klieren, werd je boos, draaide je om en liep je weg.
Nu als volwassene wil je er het liefst over praten. Dat is heel mooi, alleen is dat niet altijd zo makkelijk.
Want hoe doe je dat als volwassene? In je hoofd heb je misschien wel een andere versie dan wat je daadwerkelijk tegen de ander wil zeggen.
Daarbij komt het gevoel van je schuldig voelen ook weer omhoog met nog een potje onderhandelen met jezelf. Als je de vorige delen hebt gelezen weet je precies wat ik bedoel.
Veel vrouwen zijn bang dat voor zichzelf opkomen betekent dat ze ruzie moeten maken, iemand moeten afwijzen.
Maar een grens kan ook een uitnodiging zijn om eerlijker met elkaar om te gaan.
Nog meer voordelen zijn: dat de ander je écht leert kennen, je raakt er geoefend in en je geest en lijf voelen letterlijk ruimte.
En is het spannend om te doen?
Zeker!
Vooral als je je niet veilig voelt bij de ander.
Dat is tenminste mijn ervaring.
Er zit wel degelijk verschil tussen de één of de ander.
Ik geef je hier een voorbeeld van het eindigen in een ‘gevecht’ en één die helder is zodat de kwestie kan stoppen.
Het onderwerp is goedbedoelde adviezen.
Goedbedoelde adviezen kunnen prettig zijn maar ook héél belastend. Zeker als je al niet zo lekker in je vel zit. Je hebt dan de neiging om in de verdediging te schieten.
Jij vertelt over een moment dat je vaak moe bent en daardoor niet zo’n zin hebt om activiteiten te ondernemen.
Je vriendin geeft je advies dat je dan maar eens moet gaan mediteren en niet meer zo vaak achter je computer moet gaan zitten. Want dat is goed voor je.
Je raakt geïrriteerd om die ongevraagde adviezen en je zegt dat je al héél vaak mediteert en dat van vaak achter de computer zitten best wel meevalt.
Zij op haar beurt reageert weer dat je dan maar wat vaker moet gaan wandelen.
Hierdoor raak jij nog geïrriteerder..!
En precies daar gaat het vaak mis. Je wilde eigenlijk alleen maar duidelijk maken dat je geen advies nodig had, maar voor je het weet zit je midden in een discussie.
Wanneer je dit wilt voorkomen kun je ook zeggen: “Ik hoor wat je zegt, maar ik maak graag mijn eigen keuzes” zonder in een discussie terecht te komen.
Je hoeft niet mee te gaan in de actie-reactie.
Mocht de ander toch graag het laatste woord nemen, dan kap je het af door bijvoorbeeld te zeggen: “Ik stop nu dit gesprek, dit is niet meer prettig en we komen in een negatieve sfeer terecht. En dat is denk ik wat we allebei niet willen. Ik in ieder geval niet.”
Het zijn natuurlijk maar voorbeelden, maar waar het op neer komt is dat je vaak, wanneer je in de verdediging gaat, je dit vanuit een gevoel doet van ongeloof naar de ander.
Je denkt wellicht: “Hoe kan de ander dit tegen mij zeggen?”
We doen dit héél vaak en het roept ook héél vaak irritatie op. De kunst is om er geen discussie van te maken en er ergernis aan over te houden.
De Kernboodschap
Je hoeft niet te winnen van de ander. Verlies jezelf alleen niet opnieuw in het contact.
Mijn Visie
Misschien hoef je niet nóg beter te leren hoe je grenzen moet aangeven.
Misschien mag je eerst opnieuw leren luisteren naar jezelf.
Als je dit herkent, mag je me een berichtje sturen.
Ik lees graag met je mee.
Ook al kun je het niet op het cruciale moment zeggen doordat je je geblokkeerd voelt, je kunt er altijd op terugkomen.
Lieve lezer,
Waar ik nog nieuwsgierig naar ben? 😉 Wat zou jij makkelijker tegen de ander zeggen als je niet bang hoefde te zijn voor een conflict?
Want vaak is het niet de grens zelf die zo moeilijk voelt, maar de verwachte reactie van de ander: Straks wordt ze boos. Straks vindt ze me lastig. Straks ontstaat er ruzie. Straks wijst ze me af. Straks [……]
Marina Eleveld | (online) Coaching Vanuit Het Hart | Contact | Maak Kennis Met Marina