Je weet eigenlijk heel goed wat je wilt zeggen.
Maar dan spookt er van alles door je hoofd: wat als ze boos wordt? Wat als ze slecht over me denkt? En voor je het weet, slik je je woorden weer in.
Wellicht heb je het gesprek al meerdere keren met jezelf in je hoofd gevoerd. De volgende stap is met de persoon in kwestie.
Dit is het verhaal van Agnes (een fictieve naam), werkzaam bij een consultancybedrijf. Voor het eerst zou ze een vergadering voorzitten en de spanning was behoorlijk aanwezig. Zou het lukken? Was ze wel klaar voor deze rol?
De vergadering begon goed. Agnes voelde zich langzaam ontspannen. Totdat haar collega, die zelf ook regelmatig vergaderingen leidde, haar voortdurend onderbrak met suggesties over hoe zij het “beter” kon doen.
Agnes hield zich even stil, pakte zich samen, maar de frustratie groeide. Dit was absoluut niet wat ze er nog bij kon hebben!
Toen de vergadering ten einde liep, was het tijd voor lunch. Agnes wilde haar collega het liefst mijden, maar toch ging ze aan hetzelfde tafeltje zitten. Ze wist dat ze iets moest zeggen over de onderbrekingen en de kritiek.
Ze probeerde voorzichtig een opmerking te maken over de vergadering. En toen, op dat moment, sloeg ze dicht. Het lukte haar niet er iets over te zeggen.
En je raadt het al… In haar hoofd was het heel duidelijk en helder. Ze wilde eigenlijk het volgende zeggen:
- Ik vond het vervelend dat je me steeds onderbrak.
- Ik wil graag zelf de vergadering leiden.
Als ik advies wil, vraag ik het wel.
Agnes begon direct met zichzelf te redeneren:
- Ach ja, misschien bedoelde ze het niet zo.
- Misschien stel ik me aan.
- Misschien maak ik het groter dan het is.
Ze probeerde maar weer neutraal te doen, ze zou er wel overheen komen.
En net als in deel 1 van deze serie, ging ze onderhandelen met zichzelf, waardoor ze haar gevoelens hierover ondergeschikt maakte.
Mijn Visie
Het probleem is niet dat je niet weet wat je moet zeggen.
Nee, het probleem is dat je jezelf op dat moment nog niet genoeg toestemming geeft om het ook daadwerkelijk te zeggen.
- Je voelt dat iets niet prettig is.
- Je grens wordt overschreden.
- Je hebt zelfs de woorden al in je hoofd.
Maar zodra het moment daar is, komt er iets tussen:
- Je wilt de ander niet kwetsen.
- Je wilt niet lastig zijn.
- Je wilt de sfeer niet verpesten.
- Je begint aan jezelf te twijfelen.
En voor je het weet, heb je weer ingeslikt wat je eigenlijk wilde zeggen. Nietwaar?
Ook al kun je het niet op het cruciale moment zeggen doordat je je geblokkeerd voelt, je kunt er altijd op terugkomen.
Ik ben benieuwd: Wat had jij laatst willen zeggen, maar slikte je toch in?
Op je werk, in je relatie, binnen je familie of juist bij vrienden?
Sta er vandaag eens bij stil. Niet om meteen iets te veranderen, maar om te voelen wat er bij jou gebeurt.
Marina Eleveld | (online) Coaching Vanuit Het Hart | Contact | Maak Kennis Met Marina
