Beste lezer,

Dit blog is een onderdeel van een reeks verhalen over mensen die met regelmaat meemaken dat anderen en / of zijzelf over hun grenzen gaan.

"Weet je wat ik graag zou willen? Stappen zetten! Ik kies maar steeds voor het veilige. Ik weet heel goed waar mijn belemmeringen zitten.

Eigenlijk durf ik niet zo goed voor mijzelf op te komen. Ik probeer het weleens maar dan krijg ik direct de kous op de kop.

Aangezien ik van harmonie houd kies ik er maar voor mijn mond te houden en mij te schikken. Dat begrijpen jullie toch wel?

Maar ja, ik snap ook wel dat het niet opschiet. Ik krijg er zelfs af en toe pijn in mijn buik van!

Laatst nog, mijn collega, een man, krijgt anderhalf keer zoveel aan salaris uitbetaald dan ik! Geen grapje!

Ik kan er ook absoluut niet om lachen.

En dan denk je misschien:
“dit is toeval”
“Weer zo’n type die zit te zeuren dat ze als vrouw gediscrimeerd wordt”.

Natuurlijk heb ik dat even gecheckt.

In deze tijd met al dat nepnieuws moet je altijd alles checken.

Ik naar een collega, een vrouw, en zij vertelde mij dat zij minder verdient dan de mannen op haar afdeling

Notabene in dezelfde functie!

Ik hoor je denken en je zegt natuurlijk dat ik hier werk van moet maken. Dat zou ik ook wel willen, maar andere vrouwelijke collega's durven niet en ik eigenlijk ook niet.

En zeker niet als ik er alleen in sta.

Ik probeer mij staande te houden door aan yoga te doen met daardij retreats in het buitenland. Af en toe ga ik naar iemand toe die met energie werkt.

Op zo’n moment kom ik wel weer met beide voeten op de grond en voel ik mij voor een tijdje weer goed.

Maar er verandert te weinig aan de situatie om mij constant ontspannen te voelen en weer heerlijk te leven. Ik wil dat het wat stabieler is.

De moed zakt mij soms ook in de schoenen. Het maakt mij zo boos! Zie je wel. De vrouwen zijn altijd in de minderheid. Het is een mannenwereld!”


Ik snap heel goed dat de vrouw in dit verhaal gefrustreerd is.

Zeker als je al zolang ergens werkt en je hebt het gevoel dat je niet serieus wordt genomen.

In feite gaat men, in dit geval binnen de cultuur van het bedrijf, over je grenzen.

Hoe ga jij ermee om?

Blijf je erin hangen en je ongelukkig voelen of laat jij zien dat het voor jou toch een zeer vreemde situatie is? Ook al is het voor anderen gewoon.

Kom jij voor jezelf op? En dan op zo'n manier dat er geen grote conflicten ontstaan?

Je wilt natuurlijk niet dat je collega’s je gaan negeren. Uitgesloten worden geeft enorme stress. Daar zijn wij als mens niet tegen bestand.

Ze is zich er nu wel bewuster van geworden dat, als zij zich prettiger wil voelen in haar leven, ZIJ juist degene is die er werk van moet maken.

Weg uit die cirkel van slachtofferschap.

Ik weet dat ik met deze opmerking de meeste lezers confronteer, maar let er maar eens op: Hoevaak legt men de verantwoording buiten zichzelf?

Wil je hier echt in verandering in brengen, dat zal je iets moeten gaan doen wat duurzamer is voor jou. Je redt het gewoonweg niet met een paar weekendjes workshops volgen. Hoe leerzaam ze ook kunnen zijn... het beklijft niet

Het zit al te lang in je systeem, schijnbaar had je er nog niet eerder last van. Was je je hiervan nog niet bewust.

Uit ervaring kan ik je zeggen: Dit heb je er niet 1,2,3, uit.

Er wordt nog weleens makkelijk gedaan over dit probleem. Ik wil je dan ook op je hart drukken om jezelf hierin heel serieus te nemen.

Het is niet alleen jammer om kostbare tijd te verliezen het is ook niet goed voor je gezondheid.

Dat heb ik namelijk gedaan. Ik heb het wiel moeten uitvinden.

Voor wie leef jij? Voel eens goed met je gevoel.

Ik hoop dat je (ooit) kunt zeggen dat je voor jezelf leeft. En natuurlijk ben je dan geen “loner”, je leeft tenslotte met andere mensen.

Realiseer je ook dat je hier absoluut niet alleen in staat. Bijna iedereen herkend het maar niet iedereen heeft er last van in dezelfde mate en lijdt eronder.

Geloof mij, je kunt er ook echt iets aan doen!

Stel je vragen maar aan mij. Ik kan dit bevestigen...

 

Ik wil je voorstellen het volgende te doen om kennis te maken:
Ik bied de gratis een mini-cursus "Je grenzen bewaken? Doorleef de 7 Stappen van Jouw Yes Energy!" aan.

Neem de cursus rustig door en doe bijvoorbeeld iedere week oefeningen.
Wanneer je de oefeningen met aandacht doet, is het effect groter.

Blijf vooral ook naar yoga gaan, wandel, sport of onderga af en toe een energie behandeling. Ik noem hier een aantal dingen op. Mocht je andere activiteiten hebben waar jij blij van wordt dan moet je dat natuurlijk blijven doen!

Alles bijelkaar zijn het mooie eerste stappen.... Geniet ervan!


Mijn advies voor deze week: Schrijf voor jezelf een situatie op waar iemand of jijzelf over je grenzen ging. Je bent van harte welkom om jouw verhaal te delen met informatie@marinaeleveld.nl

Mocht je de mini-cursus "Je grenzen bewaken? Doorleef de 7 stappen van jouw Yes Energy!" nog niet thuis hebben?

Vul het formulier in en je kunt direct de mini-cursus downloaden!

Tot de volgende keer!

copyright Marina Eleveld

 

terug naar pagina BLOGS

 

P.S. Wil je nog meer verhalen ontvangen in je mailbox?

Vul onderstaand formulier in en ontvang daarbij de nu nog GRATIS "Wil jij weer vrolijk en fris uit je bed stappen? Doorleef de 7 Stappen Van Jouw Yes Energy!" ter waarde van 85,- Euro!

* indicates required
*

 

 

Social Media


Contact

Marina Eleveld

Maasland

06 18 49 23 06

informatie@marinaeleveld.nl